كسي نديد كه ما روزهاي ابري براي آسمان خورشيد مي كشيديم
شب ها به آسمان ستاره مي چسبانديم
و براي دريا ماهي مي خريديم.
كسي نفهميد ما وقت دلتنگي مان براي فاصله ها جاده مي ساختيم
گل ها را رنگ مي كرديم
و براي صورت ها لبخند مي كشيديم..
كسي ندانست كه ما ،خدا را هر روز كه بيدار مي شديم از نو مي آفريديم..
Saturday March 22, 2008